instagram annelerinin gazına gelip çocuk yapmak

o bej tonlarında giyinmiş, kucağında bebekle soğuk kahvesini yudumlayan, fönlü saçlarıyla kameraya gülümseyen tiplere fena halde inandım ben arkadaşlar. dedim ki ne kadar zor olabilir, alt tarafı bir insan yavrusu, emer uyur biz de kocamla romantizmin dibine vururuz. hani o pastoral tablo var ya, hani o güneş ışığı beşiğe vuruyor sen de huzurla odayı seyrediyorsun... heh işte o tamamen büyük bir yalanmış, kimse de çıkıp uyarmamış.

şu an üzerimde kurumuş süt lekesi olan bir tişört, göz altlarımda uykusuzluktan morarmış bir dünya haritası ile evin içinde zombi gibi dolanıyorum. o story'lerde gördüğünüz huzur falan yok, bildiğin survivor çekiyoruz burada. o minnoş kıyafetlerin içindeki canavar bütün gece gaz sancısından evi inletirken ben neden o filtreli hayata kandım diye boş gözlerle duvarları izliyorum, analık kutsal falan değil bildiğin delilik haliymiş.