köpeğine otur deyince kendisi oturan sahip

parkta her sabah denk geldiğim o çaresizlik beni benden alıyor gerçekten. koca adam el kadar teriyerin gözünün içine bakıp resmen hipnotize oluyor, hayvana otur komutu verirken o kadar geriliyor ki sonunda kendi çöküp oturuyor çimlere.

bizimki de o sırada olan biteni izleyip içinden kahkahalar atıyor eminim, rezilliğin boyutu arşa çıkmış durumda.