spotify premium olmadan müzik dinlemeye çalışmak

gerçekten modern çağın en sinsi işkence yöntemi olabilir. tam moduma girmişim, depresif bir şeyler açıp tavana boş boş bakacağım, pat diye kulağımda o neşeli ama sinir bozucu reklam sesi beliriyor. ya bi dur, bi acımı yaşayayım, bütün çakramı, auramı ne varsa darmaduman ettin resmen. insanı kendi fakirliğine bu kadar hoyratça maruz bırakmak kesinlikle insan hakları ihlali sayılmalı.

zaten cilt bakımına, kreme, tırnağa giden paranın hesabını tutmayı bırakmışım, bir de buna para vermeyeyim diyorum ama yok. o reklamlar yüzünden sinir krizinin eşiğine gelmektense paşa paşa öderim daha iyi. ruh sağlığım o aylık ücretten daha değerli sonuçta, mecbur bayılacağız artık.

(bkz: zenginlerin asla anlayamayacağı dertler)