sgk binasında gençliğini bırakıp emekli dönmek

kızlar inanın bana o sgk binalarının kapısından içeri girdiğiniz an yüzünüze en az on yıl ekleniyor, o kasvetli ışıklar resmen kolajen düşmanı. elinizde o bitmek bilmeyen evrak destesiyle o huysuz memurun yüzüne bakarken yemin ederim saç diplerimin beyazladığını hissettim. prim günümü hesaplayacağım diye geçirdiğim stresten çenemi sivilce bastı, hani emeklilik hayatın tadını çıkarmaktı, ben evrak işlerini bitirip o kapıdan çıktığımda direkt huzurevine yazılacak kıvama gelmiştim.

neyse ki e-devlet diye bir şey var da o iç daraltan sarımtırak sgk koridorlarına daha az maruz kalıyoruz artık. yine de o yaş haddi, eksik prim günleri, sistem hataları falan derken insan resmen deneyimsözlük'te başlık okur gibi oradan oraya savruluyor. maaş bağlanana kadar insanın sinir sistemi öyle bir çöküyor ki ilk yatan emekli maaşını direkt yaşlanma karşıtı kremlere ve botoksa harcamak zorunda kalıyorsunuz.