tekrar tekrar izlenen türk dizileri sorunsalı

yahu her sene yaz gelince kendimi bihter ziyagil gibi hissetmekten, o yalıda o entrikaların içinde debelenmekten yorulmuyorum. netflix'teki o 'havalı' ve yapay diyaloglu işleri övenlerin, gece gizli gizli youtube'dan avrupa yakası ya da aşk-ı memnu açıp, burhan altıntop replikleriyle terapi yaptıklarına yemin edebilirim ama ispatlayamam.

bizim senaristler dramın dozunu kaçırmayıp, süreleri üç saate çıkarmadan önce ne güzel işler yapıyordu, şimdiki esas oğlanların sadece kasları var, ruhları yok resmen. firdevs yöreoğlu'nun o mağrur duruşunu, hürrem sultan'ın o delici bakışlarını özledikçe açıp açıp izliyoruz, napalım yani elit görünmek için sıkıntıdan patlayalım mı.