vegan olunca gelen dünyayı kurtarma hissi

üç gündür hayvansal gıda tüketmedim diye kendimi resmen doğa ana ilan ettim, sanki ben o kaşarlı tostu yemedim diye kutuplardaki buzullar erimeyi durdurdu, ozon tabakası şahsıma özel teşekkür plaketi hazırlattı. o kadar yüce, o kadar uhrevi bir his ki anlatamam, manavdaki dereotlarıyla telepatik bağ kurup dertleşiyoruz şu an.

birazdan gidip servet ödediğim badem sütüyle kahvemi yapıp dünyayı kurtarmaya devam edicem, sonuçta cüzdanımdaki delik ozon tabakasındakinden daha önemli değil.

(bkz: veganlığın cüzdanı hafifletme etkisi)