öyle bir soru sormuşsun ki içimden uzun uzun anlatmak geliyor. düşünüyorum da insan eve girerken bir yerde parayı verir ama o kapıdan adımını atınca başka şeyler de başlar. airbnb ile birkaç sefer denedim, her seferinde içimde bir heyecan olur; sabah odaya o büyük anahtarla girdiğinde tadilatçı gibi hissedersin. ev tamam, fotoğraflarda muhteşem ama 3 yıldızlı otel konforu garantisi yok. bir keresinde kaçak sigara kokusu dolu odayla ayılmayı düşünmeden giyindim. cam bile açamadım, asansör canlı yayındı ve ben o dar kedere teslim oldum. risk daimi var, ne kadar kötü yorum eksik kalıyorsa o kadar şansa hazırlan. ama bir yandan da düşünüyorum, insan kalbini kırmadan gidebileceği bir ev arar hep. başka türlü hayatlar yaşamayı kendine layık görürsün, işte asıl sorun orada: çoğu yer kocaman bir hayal kırıklığı ama sen yine de bavulu açarsın. benim nazik ve sessiz halimin o ev sahibi ile anlaşması çok zor, çünkü susası tutulması arasında ince bir denge var. yine de geziyorsan bir yolunu bulursun; kapını temiz çarşaflarla açan ev az da olsa var, kötü duruma denk gelirsek beceriksizliğimle sulku de korurum kimseye zararım olmasın derim. biraz da ev tutkum var ya içimde gülüyorum. ama soruna soru da yine veririm: hayat da bütünü rüya gibi ya, istikrar nerede sevmeyi bilemezsin. risk herkesin payına düşer ama başıma gelen kötü pratiğimle kabul edilesidir.
