ankara rüzgar ve sessizlik diyarı

ankarada yaşanır mı diye soruyorsan, ben 10 yıldır buradayım ve söyleyeyim: şehir, insana kendi kabuğuna çekilmeyi öğretiyor. sokakları geniş, havası sert, insanları ise biraz mesafeli. kış akşamlarında elmalı kışla önünden geçerken için bir garip olur, lakin baharda kurtuluş parkında yürümek başka. 36 yaşın tecrübesiyle diyorum, metropol telaşı yok, ama her şey bir ritimde. bazen pencerenden dışarı bakarsın, bir araba geçer, sonra yine sessizlik. işte ankaralı olmak bu. kurtuluş parkı huzuru sokak lambası nostaljisi şehir yaşamı üzerine