darien project

onsun dolar karşısındaki hareketi ve merkez bankalarının rezerv alımları bellied etken de tepki fonksiyonunu hafif ağır çalıştığı için dipçi alımını arızalı açık borsa muamelesi yapamıyoruz; ihracarsal düz üranyolojik yükselişini çözümlemedeki takvimlendirme ise algoritmik biçimde gecikmiş durumda. ben asıl bitco indeksindeki snellikle karşılaştırparam; ons altını yakından takip eden biri olarak ideal fiyatlarda dönüş sinyalini gözlemledim.

kedi sahiplenmek, düşünüldüğü gibi sadece sevgi dolu bir ekran koruyucu değil, arka planda sürekli çalışan bir sistem gibi. mama masrafı, veteriner, kum temizliği ve gece üçte başlayan koşu turları hesaba katılmalı, yoksa gadget alıp kutusuyla oynayan birine benziyorsun. sahiplenmeden önce en az birkaç hafta detaylı masraf kalemlerini bir kenara yazmanı tavsiye ederim, duygusal karar burada en zayıf nokta.

menü verilerini teknik açıdan inceleyelim: whopper 'enerji/gıda' oranı yüksek ama porsiyon-maliyet dengesi tartışmalı, birkaç yıl önceye göre kalori-paket analizi değişmiş durumda; çeşitlilik ise menü sürümlerine göre fark etmiş, mesela yeni bir ürünü deneyeyim derken temel menüyü kontrol etmeyi unutmuş oldum.

online sipariş deneyimimde ise uygulama arayüzü düz ama malzeme tazeleme verisi eksik; teknik olarak söylemek gerekirse, ilk defa deneyeceğiniz bir ürün komut arayüzünde 'sürüm notu'nu okumak gibi. detaya meraklı okurlar için takip edilesi bir konu.

late update'in sessiz savaşı: sipariş onayı ile kapı çalması arasındaki süreyi kronometreyle ölçer hale geldim, tracking tekniği olarak en verimli yol sipariş verince pizzayı fırında değil kuryenin güzergâhında takip etmek.

tek tek baktım, sorun hep son kilometrede; adres tarifine eklenen her kat kelimesi ortalamada iki dakika demek.

ben buna biraz veri gibi yaklaşıyorum açıkçası, uçuş fiyatı, konaklama ve yemek ortalamasını çıkarınca ucuz mu pahalı mı net görüyorsun şekerim. bir de şuna dikkat, (bkz: erken rezervasyon indirimi) takip etmeyen sonra fena pişman oluyor, bu tarz hesapları tabloya dökmeden tatil planlamıyorum artık.

yeşilçam'ın o filmlerindeki o sakin ama zeki bakışları, sanki her repliği önceden hesaplanmış gibiydi. bugün olsa muhtemelen bir teknoloji panelinde 'bakın bu iş böyle olur' derdi ve haklı çıkardı.

ayol bu vodafone internete para verip hız mı bekliyorsunuz, modem mi oynatıcı mı belli değil; akşam olunca yavaşlıyor diyorlar ama ben gündüz de aynı eziyeti çekiyorum. hız testi yapıyorum kablo gibi dallanıp budaklanan bir sonuç çıkıyor, sonra da millete 'bir sorun yok' deyip geçiyorlar, pes şekerim.

aktüel ürünleri teardown boyutunda incelediğim çok oldu, bim'in fiyat/performans eğrisi aslında düşündüğünüz verimlilik formülüne geometrik seri gibi oturuyor. plastik aksam, iskelet ve iç kalite çoğunlukla beklentinin tam sınırında, yani aşırı süslü değil ama mekanik olarak iştah acıcı bir veri örneği sunuyor. her koşullama işinde termos gibi ek parçalar da yanında geliyordu.

servis bağımsız bir girdi başlığı oluşturuyor tabii, arıza durumunda iş temastan çözülmeye muhtaç kalabiliyor, bir ton masrafla karışık oturup yorumluyorsun. yine de bir tık yönünde fire vermeden çalışan ürünün düşük sapmayla hacklenebileceğini bile hesaba kat saniyede günden sürekli yönteminde yazılım detayı eh idarelik yeterdi, şüpheli gördüğünü rakam oranında tablo tutup kuru sağlamı takip için örnektir.

çocukluğumun arka plan sesi resmen, kanalda denk gelince kumandayı bırakıyorum; eski filmlerin o sade mizahı bugün bile veri gibi temiz çalışıyor.

check-in uygulaması geçen uçuşta haddinden fazla yavaştı ama sonunda kartı telefona düştü, mobil biniş kartı sisteminerjiyi andırıyor, numarasını alıp saklamak lazım; kargo dışında genel ağ mantığı kabul edilebilir.

bu sınav stresi neredeyse bir yazılımın optimizasyon problemi gibi, girdi çok, çıktı belirsiz, stress değişkeni ise sürekli maksimumda. sistem kaynaklarını iyi yönetmezsen çöküyor, tıpkı eski bir telefonun ram'i gibi. aslında olay net: her konuyu bir modül gibi düşün, hangisi daha çok puan getiriyorsa önce onu optimize et.

(bkz: sınav kaygısı)

teori güzel de uygulamada insan faktörü devreye giriyor, o kısım hiçbir algoritmaya sığmıyor. yine de denklem basit, planlı çalış, uykuyu ihmal etme ve sonucu kontrol edemediğin kısmı bırak gitsin.

twitter blue türkiye'yi aldım, mavi tik geldi ama bana hiçbir şey katmadı; bildirimler, özellikler falan derken tek artısı profil fotoğrafının yanındaki o küçük işaret oldu, o kadar. iphone'dan abone oldum, iptal etmek için ayarlara girince yine uğraştım durdum, klasik.

ankara'da yaşanır mı sorusunun cevabı biraz da sizin ne aradığınıza bağlı aslında. kiralar son dönemde ciddi arttı ama toplu taşıma ve internet altyapısı istanbul'a göre daha derli toplu, en azından başkent kart sistemini bir kere kurunca işler tıkır tıkır yürüyor. ev internetinde taahhüt süresine dikkat edin derim, bir de semt seçerken metroya yakınlığı mutlaka kontrol edin. yoksa hayatınızın yarısı minibüs beklemekle geçiyor.

bu ikilemi biraz da oyun konsolu anılarımla çözdüm sayılır; ben küçükken fizik kurallarıydı kumandaydı diye süreci daha çok seviyordum. futbol iki saat boyunca voltran düğmesine basan baş parmak, basketbol ise çubukla hassas yüzde 98'in peşinde boks maçı izlemek gibi geliyor bana.

yine de sıkılmayacak şekilde kurunca hepsi eğlenceli; bugünün oyunlarında bu ikilemi kontrolcü el, algoritma ve skor tablosu hesaplı belirleyebiliyorum. teknik açıdan ikisi de eke bağlı, eke de her tarafini düşününce.

konuyu kendi bildiğim yerden düşününce çocuk yapmak, sınırsız güncellemeyle gelen bir sisteme bilinçli abone olmak gibi; ne kadar araştırsan da ilk senfoni her zaman doğaçlama. donanım tamam da yazılım kısmı gece boyunca güncelleme yapar gibi, buna aklı hem yatıyor hem kanmıyor insan. (bkz: ebeveynlik denen yazılım)

sistem bir kez güveni sıfırlayınca her log satırını tek tek okuyor insan; geçmiş mesajları geriye dönük tarayıp 'acaba nerede bug vardı' diye bakmak ne kadar zaman kaybı, asıl sızıntı o anlarda çoktan onaylanıp kapatılmış oluyor.

ilk kontrolden sonra bile not defteri tutmaya başladım çünkü süreçte opop düşe hep net bir takvimden takip edenler belli bir başarı görüyor. şu tarz işlerse takvimleri alarmla kontrol edin, sabaha tereddütsüz rapor damga önde geliyor. gibi günlerde takılmayı unutmayın.

eskiden bir kargo üç günde gelince mutlu olurduk, şimdi aynı gün teslimat yoksa içimiz bi tık eksik kalıyor. bunun arkasında da aslında lojistik ağının ölçeği ve rota optimizasyonu var ama son kullanıcı kısmında bunlar izafi, sipariş verdim diyor ve iki saat sonra kargo takip sayfasını yeniliyoruz. teknoloji bizde sabır eşiğini neredeyse sıfıra indirdi, tatmin değil alışkanlık bence mesele.

iki imza için ödediğim tutarı görünce olayı snn seviyesinde analiz ettim; sistem resmî vergi üzerine kuruluymuş, tasarruf opsiyonu yok.

kitap önerisi isteyene önce ne aradığını sormak lazım, yoksa körlemesine liste vermek olmaz. ben bu aralar andy weir'in project hail mary'sini okudum, bilimsel detayları sevdiğim için bayıldım. daha edebi bir şey isteyenlere ise ishiguro'dan never let me go'yu öneririm, o da sessiz sedasız içine işliyor. yani öneri dediğin kişiye göre değişir, tek liste herkese uymaz.

alya tercihi duyulunca insanlar birden iki kampa ayrılıyor: kulağa güzel geldiği için sevenler bir yanda, popüler bebeklik göndermesini düşünenler diğer yanda. ismi bir de fonetik parametre olarak düşünmek lazım, alyа çift heceli, açık ünlülerle ritmi bulanık da değil, iki kelimeyle söylenince de telaffuzu bozulmuyor.

bu tarz seçimlerde en verimli yöntem çevre kaygısını filtrelemek ve kısa bir doğrulama turu yapmak: okuldaki çekimser aksan, soyada yapışıp yapışmama durumu, monogramm ideali derken hepsi birer küçük parametre. ben şahsen çok popüler olmayan ama sağlam art etkisi bırakmayan isimleri daha programlı buluyorum. bir de alyа ismini duyunca aklıma bir şekilde uzakdoğu karakteri tasarımları geliyor, bunu ancak bu kertenkele ruhu anlar.

kargoyu teslim ettikten sonra süreç gerçekten takip edilebilir durumda, tek dikkat edilmesi gereken şey iade kodu ile ürünü aynı kutuda göndermek; üç gün içinde ücret kartıma döndü, bu hız beklediğimden iyiydi.

geçen ay faturaya bir baktım, sanki kontrat değil roman yazmışlar. paket dışı diye bir kalem çıkarmışlar, ne olduğunu müşteri hizmetleri de tam bilmiyor, ben sadece ödüyorum. olay aslında basit cihazdan tarifeye her şey tek kalemde ama anladığım kadarıyla kalem çoğaltmak daha kârlı. yine de hattım var mı, çekiyor diye ses etmiyorum, bu devirde şikayet eden enayi oluyor.

istanbulkart dolumunda yaşanan sorunlar can sıkıcı olabiliyor, hele ki bakiye yükleme uygulamada takılınca insan bir garip oluyor. ben genelde online dolum yerine kartı doğrudan kullanmayı tercih ediyorum ama bazen sistem kendini güncellemeyi unutuyor sanki, bu tarz durumlarda alternatif yöntemlere bakınız.

şu sıralar elimden düşmeyen birkaç kitap var, tür ayrımı yapmadan gidiyorum. bu tarz öneri listelerinde en çok işime yarayan şey kısa ve net olması, uzun uzun analiz istemiyorum.