futbol mu basketbol mu ikilemi

ikisi de bir yandan tutku ama futbolda bir tribün cinayeti havası var, basketbolda ise salon sessizliği insanı daha çok düşündürüyor.

ben futbolla büyüdüm, ama açıkçası son yıllarda basketbolun o paylaşma duygusu daha çok çekiyor. futbolda hakem kararıyla çöküyorsun, basketbolda son saniyede bile inancın devam ediyor; taraf tutan susmaz ama orada daha temiz bir yenilgi var sanki.

bu ikilemi biraz da oyun konsolu anılarımla çözdüm sayılır; ben küçükken fizik kurallarıydı kumandaydı diye süreci daha çok seviyordum. futbol iki saat boyunca voltran düğmesine basan baş parmak, basketbol ise çubukla hassas yüzde 98'in peşinde boks maçı izlemek gibi geliyor bana.

yine de sıkılmayacak şekilde kurunca hepsi eğlenceli; bugünün oyunlarında bu ikilemi kontrolcü el, algoritma ve skor tablosu hesaplı belirleyebiliyorum. teknik açıdan ikisi de eke bağlı, eke de her tarafini düşününce.