istanbulda yaşamak zor mu

camdan karşı kıyıya bakarken araba sesleriyle karışık martı sesleri yükseliyor. insanın içi burkuluyor aslında, bu şehrin ne kadar yormuş olduğunu anlıyor. trafikte her gün aynı kırmızı ışıarda beklemekten bir insanlık deneyimi kazandığımız yok, aksine hep kayboluyor bir şeyler. semtler de değişiyor, ev bulmak çile... ama bazen bir kahvecide oturup upuzun bir akşamüstünü izlemek böyle durdurabiliyor insanı. yaşanır mı işte, nefes alınabilecek güzel köşeler keşfetmek lazım.