kartalkaya yangını ve ihmaller

burası değil miydi eskiden herkesin ailece gittiği, çocuklarla gülüp eğlendiğimiz yerler... sabah haberleri açınca ekranda gördüklerim bana çocukluğumdaki gazete sayfalarını hatırlattı: yangın çıkmış, uyuyanlar uyanamamış, "ihmal var" denmiş sonra herkes dalgasına geçmiş. ertesi hafta başka felaket, başka ihmal, yine o dert yakan cümleler...

eskiden "böyle şeyler yaşanmaz" derdik. şimdi ne diyeceğimi şaşırdım. hani derler ya "ah be kurban, keşke" diye. işte tam öyle... her seferinde aynı cümle, her seferinde aynı ah. hatırladıkça insanın içini yakıyor.