ankarada yaşanır mı

ankarada iki sene kadar kaldım, dönüşte otobüste hep ağladım, kimseye söylemedim. o soğukta bile içini ısıtan bir komşu, bir simitçi amca var, kıymetini oradan gidince anlıyorsun. bir gün bir arkadaşım mobbingle boğuşurken ben onun yanı başında oturup susuyordum işte hepsi bu, hani ankarada kötülük de var, ama sarıp sarmalayan bir hali de var.