çocuk yapmak

buradan, dışarıdan bakınca türkiye'de çocuk yapmak konusu bambaşka görünüyor. bir yanda ekonomik hesap, diğer yanda aile baskısı; gurbette büyüyen biri olarak şunu net söyleyebilirim, burada insanlar çocuğu daha çok 'plan' olarak düşünüyor, orada ise 'olursa olur' havası hâlâ hâkim. iki tarafın da kendince haklılığı var ama hangisi daha az yıpratıcı emin değilim.

mesafe insana çok şey gösteriyor, çocuk yapmak sadece bireysel bir karar değil, aynı zamanda ülkenin sunduğu koşullara verilen bir cevap gibi. bir yanda kreş fiyatı, bir yanda anne baba yardımı; hesabı yapanla yapmayan arasında uçurum var. benim gördüğüm, insanlar artık daha temkinli, daha sorgulayıcı. özlemle karışık bir temkin bu, tam olarak adını da koyamıyorum.