evden çalışma düzeni

iki yıldır bu düzendeyim; evin sessiz bir köşesini ofise çevirmek şart, yoksa verim gerçekten düşüyor. pencereden gün ışığını görmek ve ara ara mutfağa süzülmek hem cazip hem de dikkat için ayrı bir sınav aslında.

(bkz: ev ofis dengesi)

sabah kahvemi pencere kenarında içiyorum, dışarıda servis bekleyenler evden çalıştığımı bilmez. şehrin sesi bir tuhaf geliyor, ne tam içindeyim ne dışında; galiba bu ara durum hayatın ta kendisi. uzaktan iş sessiz ofis camdan bakmak hep aynı ritim.

Pandemiden sonra kalıcı hâle gelen bu sistem, çalışanların iş ve yaşam dengesini yeniden şekillendirdi.