gurbette ölümü düşünmek

hep erteliyeceğim derken aslında kaçamadığımız tek şey bu. ama buralarda hasret gidermek için pratik çözümlere odaklanıyorum malesef. bakım paketi göndereceğime uzaktan halledilecek ne kaldıysa hepsine bakarım önce. kulaklığım yanımda, avukat hattı kayıtlı, gerisine kararırız artık nasıl olsa.

insan vatanından uzakta olunca ölümü de uzak bir ülke gibi düşünüyor, nereye defnedileceğim sorusu çivi gibi batıyor aklına. burada her şey düzenli, cenaze işleri bile planlı, ama bir türlü ısınamadım o düzene, içimde hep bir ‘acaba’ kalıyor.
(bkz: memleket hasretiyle ölmek)