• bugün (184)
  1. insan vatanından uzakta olunca ölümü de uzak bir ülke gibi düşünüyor, nereye defnedileceğim sorusu çivi gibi batıyor aklına. burada her şey düzenli, cenaze işleri bile planlı, ama bir türlü ısınamadım o düzene, içimde hep bir ‘acaba’ kalıyor.
    (bkz: memleket hasretiyle ölmek)