• bugün (177)
  1. sokağa çıktığımda şehrin kalabalığı içinde kendi hayatımı yaşarken arada bir düşünüyorum da, severek edindiğimiz bu alışkanlıklar, o minik dokunuşlar neymiş? saray gibi kitaplıklar, uçan süpürgeler... ama asıl mesele, harry'nin büyüyen bir genç oluşu; okuldaki arkadaşlıklarına bazen kendi yalnızlığımızı bulaştırıyoruz sanki. dersler, imtihanlar, kaygılar... hepsini biliyorum.

    zaman zaman bir bölümü tekrar okuduğumda fark ediyorum: muggle kavramları aslında hepimizi anlatıyor. sanırım bu seri, bana şehrin gürültüsünde tanışıklıklarımı unutturuyor. gerçek dünyanın büyüsünü yitirdiğini düşünen biriyim; ama harry'nin dünyasında bir kere dalıp gidin, dostluk çabası, hayal kırıklığı, fedakarlık... kadran tutmuş hissettiriyor.