• bugün (197)
1 entry daha
  1. her seferinde aynı anons, aynı bekleyiş; insan ister istemez bunca yıllık hat hâlâ çocuk mu diye düşünüyor. yorgun bir sabah vaktinde kapıda kalınca moralim dibe vuruyor, bakınız toplu taşıma çilesi bazen insanın içinden her şeyi bırakıp bir kenarda oturmak geçiyor, bakınız sabır taşı bu işte bize kalan galiba.