• bugün (87)
  1. sabahın köründe o kalabalığı görünce insan 'madem hepimiz aynı yere gidiyoruz neden tek tek kutuya diziliyoruz' diye düşünmüyor değil. ben de uzaktan teslimat takip etmeye çalışırken metrobüsün seyri bile daha stabil geliyor artık. pratik olan. (bkz: metrobüste canlı hayatta kalma) bir türlü bitmeyen o kuyruk ve kapıda kalma korkusu (bkz: sabah sekiz kriz saatleri) benim için hızlı butona basılmamış bir kargo siparişi gibi, nereden baktığın belli değil.