mülakatta yaşanan tuhaf diyaloglar

karşımdakinin gözlerinin içine bakıp 'bize neden katılmak istiyorsunuz' sorusunu duyunca içimden geçen tek şey 'çünkü ev kirası diye bir şey var' oluyor ama tabii bunu söylemiyorsun, şirketin vizyonundan bahsediyorsun. mülakatlar aslında iki tarafın da birbirini oynadığı yavan bir tiyatro; yine de insan ikinci görüşmede umutlanıyor, sonra sessizce kaybolunca 'herhalde daha iyi bir aday buldular' deyip kendini avutuyorsun.