ölümden sonrası

zaman geçtikçe gençliğimi, izlediğim eski filmleri ve kaybettiğim dostlarımı özlediğimde düşünüyorum bu soruyu. bir yandan derler ya kurbağa baklası, hepsi hikaye, hepsi boş; ben de böyleyim, hep 'eskiden doğru düzgün bir belirsizlik vardı' diyorum. ölüm bir nevi eski güzel günlere dönüş gibi, yaşanmışlıkların azaldığı ama özlemin arttığı bir yerlere göçüş. belki de kalabalıkların olmadığı, huzurlu kahvelerin tüttüğü bir köşedir, kim bilir.

geçmiş ve gelecek özlemi bu tarz bir arayış da beni hep samimi bir hikayeye götürüyor.