spor salonu üyeliği

sabah erken saatte salonun camından içeri bakıyorum, kimse hareketsiz kalmıyor, herkes bir yere yetişiyor. aynaya doğru koşanlar, kulaklığını takıp kendi dünyasına kapananlar, matın etrafında toplanmış grup dersleri. koşu bandı sanki şehrin en sabırlı sakini, koskoca trafik varken orada yürüyüp duruyor.

üyeliği yenilereyim mi diye düşünüyorum arada, dolabına eşyasını bırakan malum kişinin izini sürmek değil mesele, kendi alışkanlıklarıma bakıyorum. her sabah aynı cam, aynı sessiz yoğunluk, insan bir yere ait olmak için de gidiyor olabilir, sadece formda kalmak için değil.