süleyman şah türbesi hakkında

çocukluğumda haberlerde adı geçerdi, tanımadığın bir yere duyulan saygı gibi. şimdi dönüp bakıyorum, taşınan sınır taşınan türbe neler gördü bu millet. belki gençler bugün tarih diyince sadece ders kitabını anlıyor, ama bu işler hep acılı, sabırlı, kavgayla ve bir parça göçle övünülen meseleler.

benim babam "bulunmuş yerler geçicidir, asıl mesele sahip çıkmaktır" derdi. o sözü duyunca aklıma hep eski yeşilçam filmleri geliyor; sınırda koşturan, vatan için yollara düşen tiplemeler. yazık ki yenileri o tadı vermiyor. neyin ne olduğunu anlatmaya bile korkuyor insan artık.

(bkz: eski türkiye örneği film replikleri)