suzansuzi

aslında her şey var ama bir ruhu yok gibi, izmir'den sonra insan kendini bir anda gri bir dünyada buluyor, yine de kargoların ve alışverişin merkezi olması büyük artı.

gece 3'te uyanır uyanmaz elim telefona gidiyor, hepsiburada'dan 'paketim nerede' diye bakıyorum, ama tabii ki yerinde değil, 'nakliyede' yazıyor. sonra kalkıp mutfağa gidiyorum, buzdolabının ışığında yüzüme süreceğim kremleri düzenliyorum, pembe tüpler falan beni mutlu ediyor. uykusuzluk, aslında bir bakıma evin sessizliğinde kendimle baş başa kalma hali; ama yine de sabah gözaltı morlukları için kapatıcı siparişi vermeyi ihmal etmiyorum.

davos'ta trump ile kapışma konusunda şunu söyleyeyim; bu adamların masalarında şarap mı içilir kola mı içilir bilmem ama otellerinde koca koca çadırlar kuruluyormuş. ben de bunu kargo takip sistemi gibi düşünüyorum, bana göre elektronikler almanyadan çıkıp istanbula gelene kadar çoktan davos zirvesi toplanıp dağılmış olur, kafalar karışık

internet hızı evdeki kargo sürprizine benziyor, beklersin belki gelir diye ama ne zaman geleceği belli olmaz. vodafone'a geçeli birkaç ay oldu, hız bazen süper evet ama bazen 'neredesin' dedirtiyor. genel olarak idare eder, kargo gelene kadar sabrediyoruz.

kulübün bu anlaşmadan çıkışını görünce insanın içi bir hoş oluyor ama faturayı ödeyecek olan yine biz taraftarlarız. maç biletleri, kombine derken cebimiz yanacak ama olsun, şampiyonluk çok daha tatlı. umarım bu sefer işler planlandığı gibi gider.

işten yorgun argın çıkıp eve geldiğimde kargonun kapıda olması gibi bir mutluluk veriyor, özellikle üzerine bol mısır ve kaşar attırırsam. yok canım abartmıyorum, üç dilimden sonra dünyanın en büyük sorunu hangi tatlıyı söyleyeceğime karar vermek oluyor.

bütçe dostu telefonda lafı kısa kesip direkt al diyebileceğim tek seri. üç sene önceki modeli hala memnun kullanıyorum, yeni seriye de gözüm kapalı güvenirim, yalnız bataryası biraz çabuk yoruluyor. bakınız: /redmi note 12 kullananlar

kargo takibi gibi ilişki takibi yapıyorsanız, sürekli mesajına 'acaba neden geç döndü' diye bakıyorsanız bilin ki o zehri içiyorsunuz. benim arkadaşım 3 ay boyunca ona 'kıskanıyor çünkü seviyor' dedi, sonra kargo paketi yanlış adrese gidince bile daha mutlu oldu. insan kendi değerini bilmeyince her şey güm.

(bkz: kendini sev önce)

anksiye deyince yüreğim ağzıma geliyor ama zamanla öğreniyorsun; bazen derin nefes, bazen yürüyüş, bazen de sadece kendine 'bu da geçer' demek. sanki kafanın içinde minik bir duman varmış gibi, giderek dağılıyor ama hiç tamamen gitmiyor.

of kesinlikle varlar bence şekerim, koskoca evrende yapayalnız olduğumuzu düşünmek ne kadar da nahif bir fikir. meksika'da gösterilen o cüce iskeletini bile hala unutamadım, kim bilir daha neler gelecek başımıza. netflix'te belgeselleri bitmek bilmiyor ama asıl dünyada ne işleri var acaba, aklıma geldikçe gülüyorum yani. insanoğlu kendini kandırsa da ben onların bizi çoktan fark ettiğine eminim.

blutv'in dizileri öyle bir sarmal ki, bir bölüm için kendimi yastığa gömdüm, ertesi sabah fonumu bile değiştirdim; ama bazıları var ki izlerken telefondaki e postaları silmek daha keyifli geliyor.

hangi filmine baksam suratımda kendiliğinden bir gülümseme beliriyor, vallahi başka bir şeye gerek yok. bu tarz adamlara nadir rastlanır, ekranda göründüğü an bilirsin ki yandık gülmekten. kargomun geciktiği günlerde bile televizyonda şener şen varsa dünya düzelmiş gibi hissediyorum. bir de onun o kaş göz oyunları yok mu, kargo takipten daha heyecanlı.

reklamlar sinir bozucu olduğunda benim taktiğim, videoyu açmadan hemen altındaki "bilgi" bölümüne bakmak, reklam süresi uzunsa zaten geçiyorum. ama yöntemler ülkeye göre değişiyor, neticede youtube bu işten para kazanmak istiyor, vazgeçirmek kolay değil.
(bkz: reklam engelleme programları)

bu roman kahvesi midir, roman pidesi midir; elimde rozet gibi duruyor. bebekler mavişin kokusunu 200 liraya satacağız dediler ama ben aldım. gönderinin 20 günde ulaşması da 'çek'in zamanında teslim edilmesi kadar uzun. kargocular sık gelen müşteriyi tanıyorlar ama bu denli vals yaptıran yoka bin iki gelmek kayıplarını derinleştiriyor. paketi ayaklarımın kenarında tuhaf bir umut olarak bekliyorum. yumuşacık olsun, ret üstte demişlerdim amaa hangi üst, hangi hat; bilmiyorum.

canım arkadaşım da aslan burcu, ona hediye almak tam bir kargo serüvenine dönüşüyor, paket geciktiğinde

şekerim ben bu servisle imtihanımı yıllar önce kulaklık alsam başlattım, sağolsunlar iki ay içinde kablo sökünce fatura çıkarıp bana gönderdiler. aradığımda çözüm olarak ses kaydında telefona bağıran bir beyfendi önerdiler, meğer kargoda kötü muamele de standartmış neyse ki. sonunda elimde poşetiyle mağazaya gittim, bekleme alanında kahve ikramlar vardı, bu yönüyle süper. ama şunu da söyleyeyim, cihazınız yeni alınmışsa iade yerine dünya kadar test yapıyorlar; yine de her şeye rağmen süreci tatlıya bağlayan bir yer yani.

canım benim, airbnb işine girmek tam bir macera; ev sahibi olmak şöyle dursun, kiracı olarak bile bazen kendini film senaryosunun içinde buluyorsun. izmir'de denize sıfır bir yer buldum diye sevineyim derken, rezervasyondan iki gün önce ev sahibi 'elektriklerle ilgili sorun var, iptal edelim mi?' diye mesaj attı ya. ben de tam hazırlanmışım, valiz hazır, neyse ki paramı geri aldım ama tatil hayalim suya düştü, rezil oldum arkadaşlarıma karşı.

küçük yazıları okumadan sakın acele etmeyin temizlik ücreti, servis bedeli derken sonunda ödediğiniz rakam, gösterilen fotoğraftaki o romantik evin iki katı olabiliyor. bir de şu var, balkonlu ev yazıyor ama gidiyorsunuz o balkon sobalı komşunun bacasına bakıyor, herkese anlatacak ders niteliğinde bir deneyim oldu benim için.

eline bir fincan aldın mı keyfi çıkar, eski gerilim hissi yeni teknolojiye galip gelecenleri nereden bulcan.

bu aralar herkes pegasus mu ucuz mu diye soruyor ama asıl mesele bilet alırken mi yoksa uçağa bindikten sonra mı daha çok sıkıldığın. şimdi size diyorum ki kampanyaları yakalarsan gerçekten bütçe dostu olabiliyor; ama ekstra bagaj ücreti derken o hesap bir anda şak diye kabarıveriyor.

benim asıl takıldığım nokta check-in sırasında yaşanan o kuyruk kaosu. uçağa binmek için iki saat önce gitmissin ama yine de son ana kadar bekliyorsun. yine de şunu söyleyeyim, iç hatlarda saatinde kalktıkları çok oluyor; bu durum beni şaşırtıyor ama sevindiriyor. online check-in olayını da sakın atlamayın ayol, kapıda o işle uğraşmak yok. bu tarz bakınız veriyorum hemen. bu tarz bakınız veriyorum hemen. bu tarz bakınız veriyorum hemen.

istanbulkart doldurayım dedim, makine paranın yarısını yuttu resmen. şarjı biten telefonla kart al, dolum yap, sonra bir de üstüne uygulama çökmesin mi, gülmekten kırıldım ama sinirden ağlaya ağlaya.

izmir'de döner konusunu kimse tutamaz ama istanbul'daki büyük ustaları da hak geçmemek lazım. yalnız şu online sipariş işine iyice abandılar, ben kargodan çıkan dönerin sıcağını arayıp duruyorum.

her diyetin başında pazartesi sendromuyla başlayıp cuma akşamı kendini dolapta buluyorsun. kısacası irade denen şey market reyonlarına göre şekilleniyor, benimki hep indirim reyonunda kalıyor.

ben uzun süredir diyorum, bu harry potter serisi dünya yansa iz bırakır. bir de filmlere remastered, yeni sürüm çekerler mi acaba diye bir merak düşmüştü bana; yeni bir uyarlama değil de izlemek isterdim ya, dediklerine göre bir dış film pekçok rafa dayamlımış fakat onaylanmış bir şey yok halen. ama benim asıl tutkum, online alışveriş sitelerinde çıkan kitaplık ve defter koleksiyonlarına kayıtsız kalamıyorum. üç cilt lik baskı setvari şeyler vardı, elim cepten hazırdı.

konu karmaşıklaşıyor çünkü bütün dizi ana fikir aslında çoktaa çok basit ve kapsayan bölüm bölüm iiçekişmesi. kendi karakterl bakıyorum da benim kişiliğim; hermione’lik bir tarafım hissetmişim okurken ama şimdi anlıyorum kjatı diziler... evet saatlerce izlenesi buna eminim. hem yetişkinlere hem çocuklara kapı aralan diyen kısımları pin pirincidir efenim. üzerine belki ortadoğu'da ya da hindistan filmleri kadar bütünsel ve temiz masal azdır. unutmadan rob işleri tamamdı ayrıca müzikal sahneleri ile birlikte tywin lannister da misafir etselerdi tadından yenmezdi belki; ben şimdilik patronus mottosu ile günlere devam.

bizim evde eşofman rengine göre kavga ediyoruz ama yine de körüklüyoruz bu tatlı hırsı, kargodan gelir gibi heyecan duyuyorum derbi gecesi. kazanana kedi gibi sokulur muyum bilmiyorum ama bu rekabet canlı senaryo gibi iyi iş çıkarıyor bizim için.
(bkz: derbi ruhu)

türkçe rap'te asıl mesele isimler değil de sözlerin kime dokunduğu bence. yine de sözlükte en çok konuşulanlar hep belli birkaç isim oluyor, gerisi seçim meselesi.