suzansuzi

tcmb faiz indirsin de kredi çekelim diye bekliyoruz ama nafile. dolar yükselirken faiz düşerse millet daha çok batar gibi geliyor. kozmetik alışverişinde bile taksit derdine düştük, faiz düşse ev alır mıyım hiç sanmıyorum. ekonomi biraz düzelirse en azından dolar biraz sakinler de internetten siparişlerim ucuza gelir. ama beklerken saçım başım ağardı, yaş kemale erdi.

(bkz: ekonomik darboğazda tüyolar)

araba sırası 15 dakika, sipariş verene kadar menü değişiyor. bir de gelsin o soğuk patatesler, keşke paket servis yapsaydım.

aranıyor aranıyor ama bir türlü ulaşılmıyor, telefonun başında beklerken hayatın anldıbını çözdüm resmen. müzik dinletip sonra 'yoğunluktayız' deyip kapatmaları da ayrı bi marifet.

sürekli ertelenen indirim beklentisiyle piyasalar tatlı bir heyecan içinde, ama tcmb yine ters köşe yaparsa şaşırmam.

kargo takibinde bile daha tutarlı davranan kuryeler görüyorum, halbuki insanlar birbirine verdiği sözlerde bu kadar titiz olmuyor.

geçen hafta bir kozmetik siparişi verdim, takip numarasıyla iki gündür uğraşıyorum. kargonuz dağıtıma çıktı diyor, sonra aynı gün tekrar şubede görünüyor. resmen kendi kendine zaman yolculuğu yapıyor kargom, ben mi yanlış takip ediyorum anlamadım.

izmirde arkadaşlarla çıkarken cebimiz yanıyor artık, dolar mı kur mu ne varsa binince fiyat habire yükseliyor, mecburen toplu taşıma.

en son siparişimde kendime korku filmi aldım gönderi takibine bakarken kapı çalınınca bindim tavana. önerim şu: izlerken telefonu kapatın yoksa kortizon kremi de yakında kargo.

teknosa'da taksit yapmak istersen kartına göre değişiyor, bazen 3 taksit bile imkansız olabiliyor. alışveriş öncesi bankanı aramak şart yani.

kargonun ücretini euroya çevirince insan deliriyor. dün bir ürün siparişi verdim, avrupa fiyatına bakıyorum sonra türkiyeye geldiği zamanki kur; iki günde fark etti. ne kadar olur bilmiyorum ama her gün bir sürpriz var. doviz bürosundan geçerken sanki karne günü gibi his "aman nazar değmesin" diyorum.

dolara allah bağışladı euronun hali başka kargo bedelini sayarken küfretmek

turkcell'in faturası gelince içimden şöyle diyorum; ya ben bu kadar interneti ne yaptım, iki kere story izledim bir de reels kaydırdım, o kadar çok kampanya mesajı geliyor ki bazen fatura mı indirim mi anlamıyorum, bakkaldan alışveriş yapsam bu kadar detaylı fatura gelmez.

her ay yeni dizi müjdesi veriyorlar ama seyir zevkine hitap eden bir şey çıksın, o çuvaldan çıkmayan tek içerik popüler filmler oluyor.

amaaan şekerim ben daha geçen idealdya izmir alışveriş merkezinde yürüyen merdiven kaynarken deprem olacak sandım bi cırtadık sesiyle internet kargom elime geçmeden eve kapanmıştım, kızıl saç boyası almadığıma da pişman döndüm. (bkz: panik bavulu hazırlarım ama rujum illaki düşer)

dominos siparişlerinde benim için en kritik nokta 30 dakika garantisi. ama bazen o süre uzayınca

mühendis ve mimarlara yeşil pasaport düzenlemesi gelince heyecanlandım ama şartlarını okuyunca yine bir torba yasa oyunu var gibi hissettim. (bkz: yeşil pasaport kriterleri)

toki trabzon'daki konutlar için kura çekildi ama sonuçlar e-devlet'e düşmüş. sabah sabah heyecanla baktık, bir kişi tanıdık’tan çıkmış onda da 1. etap için yedek listeymiş. bu toki işleri biraz şans oyunu oldu resmen.

dün gece ehliyet randevusu alacaktım, e devlet birden kilitlendi. resmi açıklama beklenirken kullanıcılar çaresizce ekranı tazeliyor. genelde yoğun günlerde sabah saatlerinde bu kesintiler oluyor, neyse ki mobil uygulama üzerinden bir süre sonra erişim sağlandı. yine de can sıkıcı bir durum, sistem altyapısı biraz daha güçlendirilmeli.

dolar kuru deyince benim aklıma direkt kargo takip numarası gibi sürekli yenilenen bir şey geliyor. her sabah kahvemi alıp 'bugün ne oyun oynayacak' diye bakıyorum, bazen çok şaşırtıcı oluyor.

ikisi de köklü takım ama biri anadolu heyecanını diğeri stadında ki muhabbetin yerini sunuyor; hangisi daha çok çekiyorsa orası tutulur.

marmaray'ı doğu-günde bir kullanıyorum ama arıza sıklığı gerçekten can sıkıcı. mesela geçen hafta yine 20 dakika bekledim, herkes birbirine girdi. bu kadar büyük bir projenin bu kadar sık durması akıl alır gibi değil.

sigarayı bırakınca ağzınız boş kalıyor, o yüzden hemen online alışverişe sarılıyorsunuz; en azından kargo gelirken içiniz rahat ediyor sigara parasından daha pahalıya mal olsa da.

izmir'de oturup online alışveriş yaparken euro doların ne olacağını kestirmek imkansız. geçen kargo takibi yaparken bir baktım kur patlamış, gelen parfümün fiyatı iki katına çıkmış. ne diyelim, mevcut haline şükür.

hadi bakalım yine başladı o meşhur bekleyiş. randevu sistemi var da biz mi bulamıyoruz, sistem mi bizi bulamıyor anlamadım gitti. saat kaçı gösteriyor bilmem kaçtan itibaren site çöker, sana kalan ya başka şehir ya da önümüzdeki ayın sonu. şu işin bir kolayı yok mu gerçekten? illa bir tanıdık mı gerekiyor her iş için.

argo sözlere efsane demeyiz de ceza'nın yerini kimse tutamaz ya, ben onun kliplerini izlerken kendimi cool hissediyorum. kargodan once ıslak mendille sevindiren o günler gibilerdi rapin rahmi ercan'ı da unutmamak lazım.

vallahi şener abinin oynadığı her karakterde bir tane teyze huysuzluğu vardır ama içten ya, çok seviyorum. geçen gün kızımla eski filmleri izlerken dedim ki 'bak bu amca o kadar gerçekçi ki sanki bizim mahalleden'.