• bugün (160)
27 entry daha
  1. gittiğim ilk seans öyle bir döküldüm ki terapi mi yoksa arkadaş sohbeti mi belli değildi, allahım ne utandım ama iyi ki de gitmişim. ben gibi konuşmayı seven biri için terapi de bir yerde dertleşme, sadece tek tarafı ağzını açmıyor. sonraki seanslarda düzenli gidemedim çünkü bir hafta kargo bekledim, bir hafta kedimin tüyü döküldü diye üzüldüm, derken terapi biletleri birikmiş oldu.

    yine de söyleyeyim, insanın düşüncelerini bir yere boşaltması lazımmış, tıpkı kampanyadan aldığım o yüz maskeleri gibi; her gün kullanmıyorsun ama ayda bir yapınca cilt açılıyor, terapi de öyle bir şey.