uzaktan çalışmak

uzaktan çalışınca en güzel şey evde olmak gibi görünüyor ilk başta, sonra anlıyorsun ki aslında tek başına kalmışsın. toplantı bittiğinde kapatacak bir kapı olmuyor, sorun yine kafanın içinde dolanıp duruyor. bir de mesai diye bir sınır kalmıyor, akşam sekizde mesaj atan olunca cevap vermemek neredeyse suç oluyor.

yine de bazı anlarını seviyorum, mesela kimse dikizlemediği için daha rahat çalışıyorum. ama insan bazen birinin omzuna dokunup 'iyi ki varsın' demek istiyor, ekrandan olmuyor o iş. sanırım çoğumuz farkında olmadan ofisteki o küçük sohbetleri özlemişiz.