altının o sarı hüznü

cumartesi akşamı pencerenin önünde çay içerken altının grdıbının yükselişini izlemek başka bir duygu. zaten şehrin gürültüsü de cabası gibi geliyor aslında. sanki kuyumcudan çıkan herkesin yüzünde mart kedisi misali bir ifade var: ne alıyorum ne satıyorum sadece camdan montumu çıkarıp gidiyorum. bu tarz borsa takip etmeler zaten otuz beş yaş sonrası hobi oluyor, annemin çeyizinde gördüğüm 22 ayar gibi bir şey lakin. param olsa yine almam ama çay iyi gitti.