emekli maaşı haberlerini gazeteden okurken aklıma fırınındaki ekmekle evdeki kalan peyniri takas eden ablamın sözleri geliyor: hayat pahalılığı köpük gibi, yükseliyor ama asla köpük olamıyorsun. herkes bir şeyler dağıtıyormuş gibi konuşur ama ben mutfağımdaki market fişlerine bakınca aynı hesabı ekonomist gibi yapıyorum: seyyanen ne yazar ki sabit giderlerin yanında. market torbalarını doldururken iki muzun derdine zaten ağlıyorsun, aklımdan zam haberleri geçiyor.
bakıyorum da yine çıktı seyyanen zam haberleri, ortalık toz duman. biz emekliler bu milletin her konuda en haklıyız çünkü devlet bize en çok güvenip sabırlı olduğunu düşünüyor. maaş gününü sayarken market fiyatları hayalet gibi yükseliyor, ay sonu suçluyu bulmak lazım. şeker gibi zam yapsın öyle adaletli işte.
bir bürokrasi çilesi de işin cabası. e-devletten form doldur, varis bekle, dilekçe takip et derken gençlerin hiç suçu yokmuş. hepimiz sabırla hak edenlerin arayıp bulmasını bekliyoruz. ama anlamıyorum, devletin binlerce memuru varken bu zam işleri neden aylarca sürüyor? üzümünü zeytini görmek için yirmiğilli konu başlıkları biz hedik mevzu, yıllardır aksilik böyle geliyor.
