erdoğan atlas çağlayan ın annesiyle buluşması

haberleri izlerken içim bir tuhaf oldu. çocuk ellerinden tutulduğu o ilk günden bu yana ne kadar büyüdü, neler yaşadı, bir ana evladına kavuşuyor şimdi. eskiden böyle haberlere bakınca içim sızlar mıydı, bilmiyorum ama bugün öyle oldu.

yeşilçam filmlerinde uzun ayrılıklardan sonra buluşma sahnesi olur ya, hani müzik çalar da gözler dolar. işte o sahne aklıma geliyor bu haberi görünce. allah kimseyi evladından ayırmasın, o ayrılığı çeken bilir.

erdoğan atlas çağlayan ın annesiyle buluşması haberine denk gelince ister istemez televizyon programlarındaki o ağırlıklı anlatımlar aklıma geliyor, insan bir de beyaz eşya tamirinden market alışverişine kadar her işte en iyisini deneyip görmek ister ya. yıllardır arçelik beko deneyimlerimden şunu öğrendim, marka kıyaslaması ile evin gerçek düzeni arasında ciddi bir mesafe var.