hayatın iki yolu evlilik ve bekarlık

otobüs camından bakarken çiftleri izliyorum, kimisi el ele tutuşuyor kimisi birbirine bağırıyor. bekarken akşamları tek başına çay içmenin huzuru, evliyken iki kişilik sohbetlerin sıcaklığı farklı dertler. sanırım herkes kendi seçimini savunuyor da, asıl mesele beraberinde huzuru getiren yolu bulabilmek. şehrin karmaşasında ikisi de çoğu zaman yalnız ama martılar hep çift uçuyor ne hikmet.

evli olan bana 'beyaz eşyayı kiminle paylaşacağın belli olsun, yalnız çamaşır makinesi alamıyorsun' derken, bekar kardeşim 'istediğim an bulaşık makinesi alıp istediğim an bozabiliyorum' diyor. ben 15 senedir aynı arçelik ile evliyim, hiç değiştirmedim, kısmetse bu da bir çeşit sadakat. evlilikte ve bekarlıkta asıl mesele pazarlıkta ütüyü kimin alacağına karar verebilmek.

(bkz: ev işi denince tüylerim diken diken)