sigarayı bırakma hikayeleri

üç yıl oldu bırakalı, canım hala çeker ama sigaradan nefret ediyorum, iş yerinde mobbing gördüğüm an dilimde tütün kokusuyla hatırlıyorum sadece.

on yıl önce bıraktım diyorsun, ama akşam işten çıkarken bir sigara içsen, bütün kahramanlık hikayesi çöküyor. her gün kendine diyorsun 'bu son paket', sonra bakıyorsun bir hafta sonra bakkaldan üç paket birden alıyorsun. aslında bırakmak için en garip motivasyon, kendini değil başkasını düşünmekmiş; mesela bir arkadaşın yüzünden bıraktın, ama o zaten bırakmıştı sen yeni ayılıyorsun. işin garip tarafı, sigaranın kokusu, verdiği baş dönmesi, kalabalıkta içilen o beş dakikalık mola... işte onları özlüyorsun, içkili masalardaki samimiyetleri falan unut gitsin, nikotin canavarını uyandırmadan yaşamayı öğrenmek lazım. (bkz: bırakma ödülü)