yurt dışında yaşamak

yapmak lazım aslında.

yurt dışı deyince herkes sanıyor ki cennet orası. geçen sene hamburg'a gittik eşimle, kafamda bin bir hayal. ne yalan söyleyeyim, oradaki bulaşık makinelerini görünce şok geçirdim. çarşıda buzdolabı fiyatlarına bakmak için girdiğim mağazada satıcıya 'bu arçelik mi?' diye sordum, adam bana öyle bir baktı ki sormayın gitsin. işin özü, bahçeli memleket hasreti çekmeden olmuyor. orada her şey tertemiz, kargolar bile iki günde kapına geliyor ama insan yine de kendi mahallesindeki manavın yaygarasıyla sabahı etmeyi özlüyor.