deprem korkusuyla baş etmek

app indirip siren uyarısı açtım, ama titrediğinde daha çok korkup telefonu fırlatasım geliyor. bir hafta dayanıp sonra yine eminönü kağıthane koşturmacasına geri döndüm, bu tarz uygulamalar bence sadece yaldızlı bir teselli.

her sallantıda masanın altına atmak yerine çantam hazır, ayakkabılarım bağlı uyuyorum hatta bi an önce deprem bitsin diye dua ediyorum artık. (bkz: hazırlıklı olmak zor)

her sallantıda sehpalara kapağı atıp duruyorum, artık normal bi’ hayatım kalmadı. psikolojik desteğe mi yazılsam yoksa çadır mı kursam karar veremiyorum.