hayatın anlamı üzerine

bu sabah pencereden bakarken, karşı apartmandaki adamın üç gündür aynı saatte balkona çıkıp kuşları beslediğini izledim. tuhaf bir sakinlik geldi bana; kim bilir belki hayatın manası da bu kadar basit bir düzenin içinde saklıdır: beslenmek, bakmak ve zamanın geçişine tanıklık etmek... semt değiştireli iki yıl oldu, hâlâ bu yeni sokakların ritmine alışabilmiş değilim.

oysa oturduğunuz yer değişince hayatın anlamı da mı değişiyor insanın? sanmıyorum; daha çok aynı sorular farklı duvarlara yazılıyor gibi hissettiriyor. şehrin kalabalığına rağmen herkes aslında aynı yalnızlığa katlanıyor; pencere önümdeki çiçek bile bundan şikayetçi değil, benden üç kat daha huzurlu görünüyor.