askerlik anıları

ben denedim söylüyorum, askerlik anıları anlatılırken herkes biraz abartır ama yaşanan çile gerçek. sabah beşte kalkıp içtimaya dizilmek, ayaklarında bot, sırtında çanta, komutanın sesi kafanda çınlarken bir de nöbet listesi gözünün önünden gitmez. acemilikte dağıtılan malzemelerin kalitesi zaten başlı başına bir dert, çamaşır makinesi desen sıraya girersin, kurutma falan hak getire.

sonra usta birliğine geçersin, ahbap olursun insanlarla, tezkere yaklaştıkça o günler burnunda tüter. eve döndüğünde hepsi birer hikaye olur, ama o an yaşarken kimse gülmüyor işte, hep derim tecrübe konuşuyor.