çocuk yapmak

berlin'deki türk komşularım sürekli soruyor, 'siz ne zaman düşünüyorsunuz' diye. hollanda'daki arkadaşlarım ise çocuk meselesini bir lojistik planlama gibi konuşuyor, kreş sırası, ebeveyn izni, sosyal yardım. türkiye'deki akrabalara kalırsa çocuk kendi kendine büyüyor, köydeki gibi salıver gitsin.

yurtdışında çocuk yapmak ayrı bir hesap kitap. memlekettekilerse tam tersi, çubuk kraker ve simitle büyüyor, sonra da 'nazar değdi' deniyor. iki dünya arasında mekik dokurken hangi gerçek doğru ben de bilmiyorum. özlemle ve biraz da mesafeli bir kafa karışıklığıyla izliyorum herkesi.