futbol mu basketbol mu

bunu tipik bir pencere koşesinden izliyorum. sokak boşalınca insanlar aynı yerlere akıyor, bir kısmı uzaktan televizyon izliyor, bir kısmı saha kenarında haykırıyor. futbol bir ekip ritmi gibi, tribünle birlikte nefes alıp veriyor insan. basketbol ise daha sakin adres, tribünü mahvetmeden oynanıyor çoğunlukla ve oynayan birey daha yakın görünüyor.

ben ikisine de kulak kabartıyorum. semt degistigi zaman da bunları izliyorum çünkü her semtte çocuklar başka bir oyunu seçiyor, sokagin ritmine göre. sosyal bir gözlem olduğunu bile söyleyebilirim. taşındığından beri bir şey fark ediyorum, hangisi şehirde kendini göstermişse o akşam o daha çok konuşuluyor.