kemal sunal

çocukluğum onun filmleriyle geçti desem yeri var, kanal zapping yaparken hep ona denk gelirdim. en çok 'tosun paşa' ve 'süt kardeşler'de gülerim, sonunda hüzünlenirim hep. bir insan neden bu kadar çok güldürüp sonra ağlatır ki, biliyorum artık. böyle köşesine çekilip film izlemek, kimse onu görmez gibi, ona çok iyi geliyor.