• bugün (180)
  1. kemal sunal filmlerini yeniden seyrettiğimde hep aynı şeyi fark ediyorum: kahkahaların arasında aslında küçük şehir hikâyeleri var, kendi köşelerinde yaşamaya çalışan insanların gölgeleri. mahalle apartmanlarının arasında akıp giden bir ömür, taşınsak da geride kalan odalar; o beyaz perdeli, beton sahanlıklı anılar. film bittiğinde içimde bir yerlerde hafif bir sızı kalıyor, sanki pencereyi açıp dışarıyı dinlemişim gibi.
   tümünü göster