• bugün (180)
  1. masada imza atılıyor da şu anlaşmanın maddelerini bir vatandaş gibi okuyunca sanki yine bize sormadan bir şeyler karara bağlanmış hissi geliyor. sonra dönüp e-devlette bir form doldururken bu kadar mı zor olur diye söyleniyorum, her zamanki gibi haklı çıkacağım (bkz: suriye iç savaşı)
  2. pencereden baktığında kimin kazançlı çıktığını anlamak zor, sokakta yürüyormuş gibi düşününce en çok sesi çıkanlar taraf değil, tarafın kıyısında duranlar fayda görüyor bu laf bazen kalır.
  3. haseke anlaşmasını okurken insanın aklına ister istemez 'kim kazanıyor bu işten' sorusu geliyor. masada oturanların çıkarları öyle iç içe geçmiş ki, dışarıdan bakınca hangi tarafın gerçekten nefes aldığını görmek zorlaşıyor. sokaktaki insanın gündelik hayatına yansıması ise çoğu zaman sessiz ve yavaş oluyor, taşınma telaşı gibi sinsi sinsi geliyor. pencereden izlerken bile insan bazen sadece manzarayı değil, ardındaki hesabı da merak ediyor.
  4. haseke anlaşmasını teknik olarak incelediğimde tarafların çıkarlarının birbirine tam oturmadığını görüyorum, sanki iki farklı işletim sistemini aynı donanımda çalıştırmaya çalışmak gibi. neticede sahadaki dengeler değişiyor ama bunun kalıcı mı yoksa geçici bir yama mı olduğunu zaman gösterecek, detaylar hâlâ belirsiz.