haseke anlaşmasının perde arkası

o günleri hatırlıyorum, herkes eski usul pazarlıktı; kahve içilir söz, söz olurdu. şimdi ise simsiyah ekranlarda yazılmış madde madde protokoller çıkıyor, ne el sıkışma ne göz göze temas, hepsi fotokopi kokuyor. ne hikmetse bu anlaşmalar da eve getirilen abur cubura benziyor, bir süre tok tutsa da yarım saate acıkıyoruz. insan ister istemez 'bugün değildi en azından, yarın yine olur' diyor.

iki tarafın da kazanımı var ama asıl mesele sahadaki dengeler. gözlemci gözüyle bakınca bu anlaşma, bölgedeki kaosun geçici bir nefes alma anı; kalıcı mı hep birlikte göreceğiz.