metrobüs sabah saatlerinde çilesi

sabahın köründe metrobüse binmek bildiğin maraton. ilk duraktaysan şanslısın ama benim gibi zincirlikuyu'dan binmeye çalışıyorsan vay haline. herkes birbirine girmiş, kapıda hamle yapan onlarca insan. içeri girebilsen de ayakta durma derdi, oksijen derdi derken işe gidecek hali kalmıyor insanın. teknoloji olarak ileri gittik, telefonlarımız artık parmak iziyle açılıyor da metrobüste bariyerlerin kalkma hızı hala paleolitik devirde. bir de şu akıllı geçiş sistemleri gelmedi mi o durak lara, bilet alırken bile dünya kadar zaman kaybediyoruz. ama ne diyeyim, sabah 8de o kalabalığı görünce insan ister istemez münasebetsiz bir düşünceye kapılıyor: keşke eve yakın bir iş bulsaydım.