mülakat deneyimleri paylaşımı

pencereden dışarı bakıyorum, karşı bina, antenler, işe giden yorgun insanlar. böyle günlerde aklıma kendi mülakatım geliyor; küçük bi odada iki adam, birinin önünde defter, soruyor da soruyor. cam kenarında oturuyordum, dışarıda kargalar, içimde ciddiyete çalışan ama olmayan o tuhaf konsantrasyon taklidi.

garip bir farkla bakıyordum onlara: biri hararetle bir şeyler anlatıyor, diğeri not alıp başını sallıyor ama düşünmüyor sanki. dönüş yolunda otobüs camı hâlâ sinyal bandırıyor, ben kulaklıklarımı kurcalarken başka mülakatlara giden başka cümleler kuruyor içimden. büyük laflar bırakmadım masaya, zaten büyük laflara hiç inanmadım.