terapide hüngür hüngür ağlayıp servet bırakmak

seans boyunca adamın karşısında gözyaşından maskaram akıp yüzüme dağılana kadar ağlıyorum, en sonunda cebimdeki bütün parayı masaya bırakıp hayalet gibi ofisten çıkıyorum. iyileşmek yerine kredi kartı ekstremi gördükçe sinirden çok daha ağır travmalara sürükleniyorum resmen. kızlar cidden anlamıyorum, kendi kendime duvara baka baka ağlasam en azından param bende kalırdı.