tüp bebek süreci yorucu mu

önce eşimle adım adım gittik, süreci anladım. laboratuvar odasının soğuk ışınları, onca kimlik bilgisi, kaç tane evrak, bir dünya form. bizimkiler bu işi "canım çok kolay" diye biliyor; ama ben ne bürokrasiyle uğraştım, ne biyolojik süreç yaşadım. oradaki şey, emin ol sabır meselesi; evrak menüleri başka, bozuk ibareli hastane sistemi başka.

en çok da "sabırla bekleyeceksiniz" denilen her yerde olduğu gibi daha da sinir ediyor insanı. doktorun masas����ndaki bir kağıt parçasını adım adım imzalamanın verdiği o muhteşem his ne? yoksa zamanla sadece, önündeki kadının sessiz dua edişi mi insanın gözünün yaşlarını akıtıyor, onu seyredip şükredebilmek ne demek, bürokrasiyle dalga geçerken kolay değil, kalp işin tabi ki.

fakat vardır bir hikmet, sonuçlara şükür; insanın çaresizliği sabrını artırıyor. sonuçta sgk'ya nasıl başvuracağını öğrendiysen iraden başka yerde de güçlü demektir.

(bkz: sağlık sürecinde sabrın sınavı)