uzaylı hikayelerine inancım kalmadı

çocukken bütün gece gökyüzünü tarardım ama büyüyünce iş yerindeki mobbing bile uzaylılardan daha yabancı gelmeye başladı. insanın içindeki boşluk dışarıdakilere benzemiyor, samimiyet arıyorsun bulamıyorsun. bazen o ışıklar değil, bir omuza dokunan el olsun ister insan.

görüntüleri bulanık diye millet uzaylı sanıyo ama bence hepsi bi aldatmaca. varsalar da Türkiye'ye gelmezler, bu kadar kaosa gelmek istemezler.

yok efendim çizgi film karesi yok efendim hava durumu balonu derken inancım sıfırlandı. bu tarz iddialar boş konuşmadan ibaret.