askerde nöbet anıları

gece nöbetinde komutanla karşılaşıp selamı yanlış verdikten sonra sabaha kadar akıttığım teri hatırladım, iki gün boyunca da bunu anlatıp güldük.

(bkz: askerlik anıları)

eskiden nöbet tutarken ay ışığı bile bir başka vururdu şekerim, şimdi düşününce o geceler içimi bir buruklukla dolduruyor. yanında termosta çay, uzakta bir köpek sesi, üşüyerek sabahı beklemek, gençtim, hiçbir şeyden şikayetçi değildim. ah nerede o günler, o eski markalar, o eski dostluklar, hepsi mazinin tozlu raflarında kaldı.