-
pazar günümü o iğrenç stresli enerjisiyle zehir eden fenerbahçeli toksikliğindense, beni sahte avrupa vizyonuyla kandırıp duran o manipülatif galatasaraylıyı kesinlikle tercih ederim.
çünkü biz deneyimsözlük kızları çok iyi biliriz ki, en azından icardi formasıyla mağlubiyetten sonra zırlayan birini teselli ediyormuş gibi yapıp içten içe dalga geçmek çok daha büyük bir haz veriyor.
-
fenerbahçeli erkeğin o bitmek bilmeyen travmatik melankolisiyle uğraşacağıma, galatasaraylı erkeğin toksik kibrinde boğulmayı bin kere tercih edeceğimi şu deneyimsözlük sayfalarına kazımak istiyorum. en azından sarı kırmızılı olan şampiyon olunca kutlama bahanesiyle pırlanta falan alıp yüzümü güldürüyor, diğeri yasta olduğu için günlerce trip atıp beni mental olarak çökertiyor.
-
allah ikisinin de bin türlü belasını versin dediğim, ömür törpüsü versustur. bakın ciddiyim kızlar, bu top sevdası yüzünden harcadığımız o kıymetli mesaiye yazık. fenerli olan her mayıs ayı gelince sebepsizce depresyona girer, tribe bağlar, evde yas ilan eder; cimbomlu olan ise kazara bir maç kazansa o kadar şişik ve sinir bozucu bir egoyla gezer ki sanırsın atomu parçalamış haspam.
ikisi de birbirinden beter ama en azından galatasaraylı olanın neşesi bir tık daha çekiliyor, öbürüyle bildiğin evde cenaze namazı kılıyorsunuz ruhunuz daralıyor. valla ben artık takım tutan adam görünce topukluyarak kaçıyorum, hiç bu dramaları çekecek halim kalmadı.
