mühendislere yeşil pasaport verilmesi

kuruduk burda be, altı üstü paris'te iki makaron yiyip döneceğiz ne bu tantana anlamadım ki.

kızlarla bavulları topladık kapıda kaldık resmen, vallahi bu kadar naz aşık usandırır benden söylemesi.

resmen kanayan yaramızdı, sonunda sesimizi duydular diye sevinçten ağlayacağım nerdeyse. kız düşünsene yıllarca dirsek çürüt, şantiyelerde toz yut ama vize kuyruğunda ömrün geçsin, olacak iş miydi allasen? şimdi parisi, milanoyu şantiyeye çevirme sırası bizde, bütün avrupa bizi kıskanacak valla.

bizim kızlarla yaz için yunanistan planı yapıyoruz, herkes şak diye biletini alıyor ben hala vize randevusu kovalıyorum resmen çıldırmalık. senelerdir ha bugün ha yarın diye diye bizi bitirdiler, yemin ederim stresten yüzüm çöktü artık. elalemin ne iş yaptığı belirsiz tipleri dünyayı geziyor biz diplomamızla rezil oluyoruz, gerçekten inanılır gibi değil.